ZwedenOntdek ongerept midden-Zweden

We bezochten tijdens onze rondreis door hartje Zweden heel veel meren, talrijke onbewoonde eilandjes, oude vissersdorpjes en het midzomernachtfeest in Galtström. Ik was oprecht verrast dat je op korte afstand van elkaar zoveel mooie plekken kunt bewonderen. En dacht eigenlijk ook: deze bijzondere bezienswaardigheden zouden in Nederland, Duitsland of onze zuiderburen hordes toeristen trekken. Maar hier in Zweden was het bij elke plek weldadig rustig. Hoe is het mogelijk? Wij waren de enige twee bezoekers bij een spectaculaire waterval! Misschien omdat het toeristisch seizoen in Zweden - zelfs in juni - nog op gang moet komen? Hoe dan ook: ik genoot met volle teugen van die rust. Een paar hoogtepunten op een rij.

Klampenborg

Het graf van de oude bewoners van dit eilandje in de vorm van een stapel stenen op hoogte. Vanaf zee is het goed te zien om zeelieden (kooplieden) te laten weten dat hier mensen woonden. Maar ook zeerovers te waarschuwen.

Lorudden

Dit oude vissersdorpje lijkt wel een openluchtmuseum. Het complete  Zweedse dorp is opgetrokken uit roodbruin hout; elk huis heeft groene deuren en grijze daken. Aan de kust ligt een labyrint van stenen om boze (zee)geesten in de war te maken zodat ze de vissers met rust zouden laten. En dat lijkt nog altijd te lukken...

Onbewoond eilandje Sandslan

Het eilandje Sandslan ligt in de rivier (älv, zoals ze het hier noemen) Ljungan, ter hoogte van Essvik (schiereiland) en Svartvik (vaste land). Het eiland bestaat uit een strandje, bossen en een open, bemoste plek. Het ziet er prachtig uit, maar je kunt er alleen met de boot komen. Mazzel dat Oane een boot heeft!

Strandje bij Juniskär.

Juniskär is nog een oud vissersdorpje dichtbij Sundsvall. Maar inmiddels niet meer in bedrijf. ’s Ochtends lieten we daar de hond uit. Na de lunch reden we wat verder om andere mooie plaatsen te bezoeken. 

FriluftsByns Toppstuga bijvoorbeeld. Via de brug Högakustenbron reden we die kant op. Je kunt er met de skikabelbaan naar de top. Dat is een absolute aanrader, want je wordt hier getrakteerd op adembenemende uitzichten. We volgen het bordje ‘uitkijkpunt, 450 meter’. Makkelijk te doen, dachten we. Maar vergis je niet! Het is geen geplaveid weggetje. Je moet van rotsblok naar rotsblok springen, klimmen op een vaste ladder en weer naar beneden met een touwladder. Om vervolgens weer ‘gewoon’ van rotsblok naar rotsblok te klauteren. Over die 450 meter deden we zo’n drie kwartier. Gelukkig werden we bij het uitzichtpunt flink beloond. Zeerovers gebruikten deze plek als bewakingspunt.

Västanåfallet

Vanaf Kvissleby zit je ongeveer 45 minuten in de auto om hier te komen: een van de mooiste watervallen van Zweden. Via rotsblokken en trappen kun je aan de rechterkant naar boven klimmen. Bovenaan steek je de waterval over en dan kun je aan de andere kant weer afdalen. In één woord? Schitterend!

Eilandjes ontdekken in de Botnische Golf

We gingen geregeld op avontuur met de boot. Op de bonnefooi. Lekker s’ avonds aanleggen om van de ondergaande zon te genieten die... alleen niet ondergaat. Laat in de avond nog barbecueën en op de boot slapen. In alle vroegte de volgende ochtend dan weer de hengel uitwerpen voor hopelijk kakelvers ontbijt... In de monding van de zee heb je geen viskaart nodig, maar in de rivier is een viskaart wel verplicht. Neem geen risico, want de boetes voor illegaal vissen zijn torenhoog. Bovendien wordt al je visgerei in beslag genomen.

Spikarna

Dit monumentale visserdorpje heeft een prachtige baai. Toen we bij een viswinkel een rij klanten tot ver buiten de toegangsdeur zagen staan, dachten we: hier kopen we onze vis voor het Midsommer feest!

Midsommer in Galtström

Op de vrijdag na 21 juni wordt hier de nationale feestdag Midsommer uitbundig gevierd. Complete families komen vanuit de hele streek met koelboxen, kleden en picknickmanden naar Galström om met elkaar de zomer te vieren. De meiboom wordt opgezet, meisjes dragen bloemenkransen in het haar en iedereen danst en zingt onder begeleiding van locals in klederdracht rond de meibomen. 

Het is niet zo gek dat Midsommer in Zweden zo uitbundig wordt gevierd. De gure winter duurt hier erg lang, dus de Zweden zijn uitzinnig blij dat de zomer in aantocht is. En... dat is ’s avonds goed te merken; de gemiddelde, redelijke ingetogen Zweed, kan knap vrolijk na wat alcoholische versnaperingen. 

Döda fallet

De waterval des doods. In 1796 regelde de koopman Magnus Huss, ook wel Vildhussen (Wilde Huss) genoemd, een houten dam om een 38 meter hoge waterval. Toen de dam brak, verlegde de rivier zich verderop met als dramatisch gevolg: een dode vallei. Daar staan we nu. Het lijkt wel alsof een reus stapels rotsblokken in de vallei heeft gegooid, alsof het knikkers waren.

Sundsvall

Een stenen stad. Met een reden. Eind negentiende eeuw is de oude houten stad volledig afgebrand. In de buitenwijk staat een oude vervallen trein. Onbewaakt. Vol met graffiti. Wat het doel van het stadsbestuur met deze gammele kleurrijke trein is? Dat weet Piet niet precies. Maar het deert ons ook niet. Sterker nog, het is wel geinig, want de deuren staand wagenwijd open en wij voelen ons weer even kind in een levensgrote speelgoedtrein. En dat Pippi-gevoel overheerst wel vaker in dit prachtige deel van Midden-Zweden, waar we graag nog eens terugkomen... Misschien dit jaar nog met een RR-cameracrew!