De gevolgen van het coronavirus zijn ongekend. Ook bij RonReizen volgen we het nieuws op de voet. En al kunnen we op dit moment nog niet altijd en overal reizen ‘als vanouds’, wegdromen kan altijd… Blijf gezond en doe op onze site reisinspiratie op!
Daniëlle bezocht Fins Lapland in de zomer…

FinlandDaniëlle bezocht Fins Lapland in de zomer…

Meteen antwoorden: wat is je eerste gedachte als je aan Lapland denkt? Dikke kans dat je een spierwit winterwonderland voor je zag. Dat beeld had Daniëlle in eerste instantie ook voor ogen. Maar in de zomer trof ze in Fins Lapland vooral een groen, groen, groen, groen sprookjesland.

Start je trip naar Lapland in Helsinki

Beren spotten, rendieren in het wild tegenkomen, hiken tussen groene bomen en zelfs een stranddagje. Allemaal dingen die je in de winter níet in Lapland kunt doen. Maar in de zomer wel! Ik begin mijn verhaal over mijn reis naar Fins Lapland met spijt. Spijt dat ik er geen citytrip Helsinki voor heb geplakt. Ik heb er namelijk wel een nachtje geslapen voordat ik vanaf Helsinki Airport doorvloog naar Kuusamo. Trek hier lering uit!

Fins Lapland is groen
  • Het landschap van Lapland in de zomer: groen met spiegelende meren.

Zomers Lapland

Echt veel pret mocht het niet drukken, want ik ben laaiend enthousiast over Lapland in de zomer. De natuur bewijst zijn veerkracht door na ruim een half jaar gebukt te zijn gegaan onder een dik pak sneeuw te koketteren met ontelbaar veel tinten groen. Tussen dat prachtige groen door, glinsteren talloze spiegelende meren je tegemoet. Ik bezocht Ruka – Kuusamo en Posio en dit waren mijn hoogtepunten (in chronologische volgorde).

Oulanka National Park
  • In Oulanka National Park hangt een wiebelende brug pal boven een wild kolkende rivier.

Oulanka National Park

Finse Lappen zijn natuurmensen. Hoe kan het ook anders als de natuur onontkoombaar is: ongerepte wildernis zo ver het oog reikt. Als een heuse Lap trek ik mijn wandelschoenen aan en ga eropuit. Oulanka National Park is een van de bekendste nationale parken van Finland en staat bekend om de prachtige hike- en bike trails. Ik hike door het dichte bos, zwaai wat muggen van me af en volg het oorverdovende geluid van een wilde rivier. Ik stuit op een prachtige hangbrug boven het kolkende water. Ervoor staat een oude molen met een sfeervol kampvuurplekje ervoor waarvan outdoor types gretig gebruikmaken: als echte kerels staan ze in hun soep te roeren. Waarschijnlijk met zelfgevangen vis die ze ook zelf hebben gevild. In het park vind je veel hutten om te overnachten tijdens een meerdaagse hike, maar dagtrips zijn ook mogelijk. Er zijn trails van 2 tot 81 kilometer lang.

Bear watching
  • In de hut kun je de beren op veilige afstand bekijken.

Dé excursie in Lapland: bear watching

In de winter slapen ze, maar in de zomer kun je ze spotten: beren. Ik moet eerlijk toegeven: ik heb naar huis ge-appt dat ik graag opgehaald wilde worden. Maar ik ben blij dat het thuisfront niet hapte, want uiteindelijk had ik dit niet willen missen. Er gaat niets boven het live zien van een beer met haar twee kleintjes in hun eigen leefomgeving. Het duurde alleen even voor het zover was. Om 17:45 uur brengt de eigenaar ons naar zijn hut, waar we op een rijtje voor een groot raam gaan zitten. Er zijn verrekijkers en speciale ‘gestoffeerde’ gaten om je camera doorheen te steken. We zien nog net hoe zijn collega aan de rand van het bos voor de hut voedsel verspreidt.

Bereleuk Lapland

Stil zijn, wordt ons op het hart gedrukt. En dat zijn we braaf. Tot 19:00 uur. Tot 20:00 uur. Tot 21:00 uur. Wat leer je jezelf dan kennen; ik ben niet zen. Ik kan niet drie uur naar een bosrand kijken. De zeemeeuwen die het eten van mijn beren stelen, vervelen me al snel en dat de eigenaar naar de lucht wijst en “eagle” fluistert, is hoogstens zeven keer leuk. Hij probeert de activiteit nog een beetje op te luisteren door in mijn oor te fluisteren dat er in de Finse taal 380 woorden voor beer zijn. Ik ben geen spelletjesmens, maar ik zou een moord doen voor een potje Yathzee. Om 22:30 uur, na bijna vijf uur wachten met niets om handen, ontvouwt zich pal voor mijn neus een schitterend schouwspel: de moeder met haar twee kinderen. Prachtig om ze in het wild te zien, hoe de moeder steeds op haar hoede is en haar kids op het eten aanvallen. Ik zou het zo weer doen! Maar dan neem ik wel vijf dobbelstenen mee.

Actief Laps dagje: river raften

In het wintersportplaatsje Ruka kun je bij Safarihouse actieve excursies boeken. Wij gaan voor de ‘Seven Rapids Adventure on River Kitka’. In de winkel in het dorpje worden we van top tot teen waterdicht aangekleed. Dan is het nog een kort ritje naar de rivier in Käylä. Ons avontuur begint met een lesje raften en een generale repetitie op een rimpelloos meer. Deze tocht is ideaal omdat grote delen heel rustig zijn waardoor je kunt genieten van de adembenemende uitzichten vanaf het water en af en toe (zeven keer) kort in actie moet komen. We komen onderweg zelfs wat wilde rendieren en – midden in de rivier – een vliegvisser tegen. Als we weer aan wal klimmen, krijgen we verse koffie en worstjes van de barbecue. Gelukkig. Want raften maakt hongerig.

  • "Het zou heel knap zijn als je niets zou vangen..."

Vissen op z’n Laps

In Lapland speelt het leven zich outdoors af, dus we blijven buiten: we hebben een visexcursie geboekt bij Palosaari Reindeer Farm. De visexcursie begint met het voeren van de rendieren. Tja, je komt ze onderweg naar het meer tegen, dus waarom niet? Ik vind dit fantastisch! Ik had nog nooit een rendier gezien en was behoorlijk gefascineerd door deze dieren. Na een korte hike (nog geen 2 kilometer) komen we bij een kampvuurplaats waar onze hengels al staan uitgestald. Mijn vader is dol op vissen. Ik denk aan hoe hij gaat zitten, zijn dobber in het water gooit en uren naar zijn dobber gaat staren. Maar ik krijg een werphengel in mijn handen gedrukt. En dat is werken. Werpen, terugdraaien. Werpen, terugdraaien, Werpen, terugdraaien. Ik heb er lol in. Helemaal als ik een rainbowtrout aan mijn lijntje heb hangen. Ik ben opgelucht, want de rendierboer zei bij de kampvuurplaats dat het heel knap zou zijn als je niets zou vangen. Na afloop staat daar een heerlijke lunch klaar.

Laps moetje: sauna

Op elke drie Finnen is er één sauna. Ze zijn er dol op. Thuis ben ik hele spa’s gewend, maar hier hebben ze genoeg aan één sauna. En o wee, als je je onderbroek uittrekt. Dat is not done. We zijn in naar Rukan Salonki saunas. Ik word opeens hard met een bos takken op mijn rug geslagen. Hoort erbij, zegt mijn Finse buurvrouw. Ik buk wat verder voorover en laat haar nog een paar keer meppen. De geur van de gekneusde takken is heerlijk. Maar daar is het niet om te doen; het bosje takken verstoort de bovenste laag van de huid waardoor de warmte dieper in de huid kan dringen. Nog een Fins saunagebruik: de sauna uitrennen en een duik in het ijskoude meer nemen. Ik doe het met frisse tegenzin, maar potdikkie: je voelt je als herboren!

  • Een hele dag puur genieten op een saunaboot.

Saunaboot

Niet verwacht, toch gebeurd: ik heb een dagje aan het strand gelegen in Lapland. 45 minuten rijden van de noordpoolcirkel. Een Sauna Boat Day Trip duurt acht tot negen uur en brengt je naar Bear Island in Lake Kitka. Met een beetje geluk is het bij jou ook 25 graden en zonnig. De drijvende sauna staat de hele dag tot je beschikking en een frisse duik is praktisch vanuit de sauna gemaakt. Ik speelde op het strand het Finse spel Mölkky, een simpele uitleg: je moet met een houtje andere houtjes omgooien, maar voor je puntentelling wel rekening houden met de waarde van die houtjes. Er was soep en we kregen pannenkoeken, vers gebakken boven het kampvuur, en koffie. Hoe relaxed wil je het hebben? Om 24:00 uur is de zon wel gezakt, maar het is nog steeds licht. En donkerder wordt het niet. Sterker nog om 3.00 uur staat de zon weer hoog aan de hemel.

  • Ik laat even mijn rendier uit.

Rendieren

Ga alsjeblieft niet naar huis zonder een rendierboerderij te hebben bezocht. Je mag ze voeren, en de boer(in) neemt je mee de natuur in om de rendieren in het wild te spotten. Want daar zijn ze in de winter. Wist ik niet. De boeren werken samen om de rendieren zodra het wat kouder wordt te vangen. De baby’s die in het wild worden geboren, worden gevangen en weer los gelaten om te kijken naar welke moeder ze teruglopen. Is die moeder van jou, dan is de baby dat ook. Wist ik niet. Rendieren verliezen elk jaar hun gewei, een nieuwe groeit tot wel 2 centimeter per dag weer aan. Wist ik niet. Ze maken de vorm van het gewei zelf door met hun achterpoot erop te slaan. Anders zouden ze een kaarsrecht gewei hebben. Wist ik niet. Ik hing aan de boerins lippen.

O! Kleine waarschuwing nog: vraag niet hoeveel rendieren de boer heeft. Dat is hetzelfde als vragen hoeveel ze verdienen. 

Slapen in Lapland: Naali Lodge

Wil je de ultieme Finse rust opzoeken, dan is Naali Lodge een aanrader. Een echtpaar uit Parijs heeft de boel de boel gelaten en is in de middle of nowhere een lodge begonnen. Het ligt aan een meer midden in een bos. Er is niets, maar tegelijkertijd ontbreekt het je ook aan niets. Pak een boek – en muggenspray! – en ga lekker op de veranda zitten. Of pak één van de kano’s of paddle boards en ga het meer op. Trek je wandelschoenen aan en duik het bos in. Hier hoef je even helemaal niets. Nou ja, op het terrein zit restaurant Tapio: fine dining in de wildernis. Een aanrader. De gastvrouw is geboren en getogen op de rendierboerderij van haar vader in de omgeving en de kok is haar Engelse man. Reserveren is verplicht en je eet wat de pot schaft, want de kok maakt alles van lokale producten, maar maakt wel van elk gerecht een culinair feestje van hoog niveau. Het restaurant is in deze omgeving een vreemde eend in bijt, maar wel een heel lekkere.

    Hiken met husky’s

    In de winter trekken ze je slee, in de zomer trekken ze jou. Hiken met husky’s, gelukkiger kun je me niet maken. Je krijgt een tuigje om en de husky gaat er met je vandoor. Maar als je flink je gewicht naar achteren gooit, kun je op een normaal pasje doorwandelen. We hiken door Riisitunturi Natonal Park. Tot nu toe heb ik vooral door bossen gewandeld, maar dit park is open. Je loopt heel geleidelijk naar boven, maar daar merk je niets van, want je krijgt wat hulp van je trouwe viervoeter. Draai je om en je ziet ontelbaar veel meren. Het park is immens, zover het oog reikt. Je komt zelfs een natuurlijke infinity pool tegen.

    Dat hier het gelukkigste volk ter wereld woont, zie je overal terug. Iedereen ziet er zo content uit. En dat werkt besmettelijk.

    Meer over