ZwitserlandVakantiegevoel

Tenslotte ben ik maar een paar dagen in een regio en beleef in die paar dagen wat een toerist in twee of drie weken meemaakt. De agenda voor die korte periode zit vaak knap vol: van de ene activiteit en bezienswaardigheid, vlot door naar de andere. Zeker als we een reportage maken voor RonReizen, zoals vorig jaar in Zwitserland met cameraman Terence Loos. Of afgelopen winter in Obertauern, Karinthie en Mauterndorf. Tijd om het even rustig te laten indalen, is er vaak niet.

Is dat erg? 

Nee, zeker niet, want we zijn heel gericht onderweg om voor kijkers en lezers mooie plekjes te ontdekken, tips te vinden en ervaringen te delen. Het ‘echte vakantiegevoel’ heb ik dan niet.

Presenteren is ook presteren

Er is altijd de druk van ‘de camera’ – waar ik soms voor, soms achter sta – en het feit dat hiervan toch echt een logisch verhaal met een kop en een staart gemaakt moet worden. 

Maar de uitdaging is wel om dat vakantiegevoel toch op te roepen tijdens zo’n trip. Dat ik even een moment mijn ogen sluit, rustig kan landen en ik dan – ultiem genietend van het uitzicht – me verduveld goed realiseer dat dit de perfecte plek is om het vakantiegevoel op te roepen. Dat gevoel van ‘even helemaal niets moeten’. Onbekommerd ‘vrij zijn’, even ‘weg van alle beslommeringen’. Geen tijd voor stress… 

Vakantiegevoel zit in kleine dingen.
Dat eerste kopje koffie op een Italiaans plein

Het gevoel van ‘ik wil nooit meer naar huis, ik blijf hier.’ Dat is waar ik naar op zoek ben tijdens die reizen. Plekken ontdekken waarvan vooral jij ook een vakantiegevoel krijgt. 

En mijn favoriete vakantiegevoel? Dat zit in kleine dingen. Dat eerste kopje koffie op een Italiaans plein, een ontmoetingen met een vreemde, het starten van mijn camper bij vertrek…

Fijne vakantie! 

Bert Romani