ItaliëLegendarisch Pompeï

Oh heerlijk, de schoenen uit!

We liepen op onze stevigste wandelschoenen - gelukkig maar, want alle paden en wegen zijn schots en scheef. Maar als we na een uurtje of zeven slenteren door Pompeï terugkomen op onze hotelkamer is het toch wel fijn om die klossen uit te doen.

Om 9 uur in de ochtend stonden we al te trappelen bij een van de drie ingangen, tot de poortjes open gingen. Tegelijkertijd vroegen we ons af: hoe boeiend kan het zijn? Er is al zoveel over geschreven! Of in films en documentaires getoond. Een of twee uurtjes, dan zijn we wel klaar, dachten we…

Keuze in kaartjes

Maar dat hadden we dus mis. En dan hebben we nog lang niet alles gezien!

We kochten het eenvoudigste kaartje, de Pompei Express (20 euro in april 2026). Niet een Plus-kaartje (25 €), waarmee je eveneens met een shuttlebus naar enkele villa’s verderop kunt. Of het Grande Pompei-kaartje (30 €) met daarbij ook toegang voor nog meer villa’s en het archeologisch museum van Stabiae.

Kaartjes zijn via de officiële site te koop, staan op naam en je kiest een tijdslot. Je kunt het ook ter plekke bij de kassa proberen, maar omdat ze ‘slechts’ 20.000 bezoekers per dag toelaten, is dat best een risico. Kijk voor alle details en een link naar verkoopsite Vivaticket op https://pompeiisites.org/en/visiting-info/timetables-and-tickets/

Wat gebeurde er ook al weer?

Pompeï (Italiaans: Pompei) is een van de best bewaarde steden uit de Romeinse oudheid. Het ooit vlak aan zee gelegen stadje – aan de voet van de vulkaan Vesuvius – werd in het jaar 79 bedekt door een vier meter dikke laag as, lava en brokstukken na de uitbarsting van die vulkaan. Bij de aanleg van een kanaal in de 16e eeuw werden er al wat resten van de stad teruggevonden, maar pas in 1748 begon het echte werk. De toenmalige koning van Napels, Karel van Bourbon liet schatten als fresco’s, mozaïeken en beelden opgraven. Niet alleen voor zichzelf, het waren ook relatiegeschenken. Hij kreeg al gauw concurrentie van plunderaars, die alles voor veel geld verkochten. En zo groeide de roem van Pompeï.

Beelden van mensen

Opgravingen werden pas serieus aangepakt in 1860, onder leiding van Giuseppe Fiorelli. Deze archeoloog bedacht ook een manier om afgietsels te maken van de slachtoffers; hun lichamen en kleren waren in de loop der eeuwen vergaan, maar hadden in de gestolde lava holtes achtergelaten. Door die holtes te vullen met gips ontstond een beeld. Veel van deze afgietsels zijn te zien. En… ze maken diepe indruk. Ineens besef je weer dat het niet alleen gaat om mooie opgravingen, maar dat mensen (zo’n 2000 van de 6500 tot 30.000 inwoners – de schattingen lopen nogal uiteen) een afschuwelijke dood stierven bij deze ramp.

Straten vol ruïnes

Als snel werd Pompeï een toeristische trekpleister. Zo’n beetje tweederde is nu opgegraven. De rest laat men voorlopig grotendeels zitten, er wordt vooral gefocust op behoud van wat er is. En dat is heel veel. De stad heeft een oppervlakte van zo’n 800 bij 500 meter en heeft een rechthoekig stratenpatroon. Er is een forum, tempels, een amfitheater voor 20.000 toeschouwers, nog meer theaters, thermen, bakkerijen, winkels, kroegen, wasserettes en huizen. En… heel veel villa’s met fraaie tuinen, ongelooflijk mooie mozaïeken en fijn geschilderde fresco’s. Het is allemaal even boeiend. Door de opgravingen ontdekte men veel over het dagelijks leven in de Romeinse oudheid. Je raakt onder de indruk van al het restauratiewerk dat nog steeds wordt verzet.

Hilariteit om erotiek

Grote hilariteit veroorzaakt een fresco van een man met een enorme piemel op een weegschaal. Er zijn nogal wat expliciete erotische schilderingen en beelden gevonden; indertijd was de seksuele moraal anders dan nu. Een deel van de vondsten is te zien in het Museo Archeologico Nazionale di Napoli, in het ‘Gabinetto Secreto’. Vroeger was dat alleen toegankelijk voor heren van stand, nu voor iedereen (kinderen wel onder begeleiding). In dit museum is trouwens een immense collectie met schatten uit Pompeï en omstreken te vinden. En als je de tijd hebt, is het zeker de moeite waard; daarna beseften we pas echt goed hoe rijk en mooi de stad geweest moet zijn voordat hij ten onder ging aan het natuurgeweld.

Reis en verblijf

Met de auto: Pompeï ligt vlak langs de snelweg tussen Napels en Salerno, er zijn veel parkeerterreinen bij de drie ingangen.

Met de trein: de Circumvesuviana gaat van de station Porta Polana in Napels naar Sorrento. Stap uit bij de halte Pompei Scavi.

Met de bus: vanaf het vliegveld van Napels en het SITA busstation in de Nuova Marina in Napels vertrekken regelmatig transfers. Daarnaast worden allerlei tours aangeboden.

Er is ook een route voor minder-validen.

Bij de ingangen zijn tal van restaurants en in de opgraving zelf één, al is de prijs-kwaliteit meestal niet helemaal in verhouding. In het aanpalende stadje Pompei zelf is meer en betere keus. In de omgeving zijn ook hotels en camperterreinen.

www.pompeiisites.org