FrankrijkDrôme Provençale in Zuid-Frankrijk: Lavendel, cultuur & tijdloze dorpen

Lyon: de culinaire poort

We beginnen hoog. Letterlijk. De wijk Fourvière ligt boven de stad en geeft Lyon meteen dat ontspannen gevoel. Met de funiculaire zoeven we naar beneden, daar wacht de oude stad. Vieux Lyon. Renaissance steegjes, terrasjes en restaurantjes, houten deuren vergrendelen verborgen doorgangen: de Traboules. Lopend door twee Traboules, in Lyon zijn er nog zo’n 400, vallen de binnenplaatsen, ronde trappenhuizen en metershoge gevels op. Ooit vervoerden zijdehandelaren hun kostbare stoffen door deze verborgen doorgangen door de stad. Nu worden de Traboules bewoond. 

Weids uitzicht en basiliek

Aan het einde van de middag wandelen we, weer bovenop de heuvel, vanuit de Funiculaire naar de Basilica Notre Dame de Fourvière. We vergapen ons aan de glas in lood ramen en de muurschilderingen in de basiliek. Voor het diner zoeken we het ook hogerop: Restaurant Bulle, een bistro gastronomie van sterrenchef Guy Lassausaie. Pal naast de Basilica. Vanuit het aangrenzende terras vergapen we ons over het weidse uitzicht over Lyon. Beneden de hectiek, op de heuvel de relatieve rust en het dorpse gevoel, terwijl de grote stad binnen handbereik is. 

Lyon in 75 deuren

Slapen doen we in het Fourvière Hôtel, op slechts een paar minuten van ons geliefde uitzicht over Lyon. Een hotel waar erfgoed en verbeelding op bijzondere wijze samenkomen. Het begint bij de entree. Die moet je zien om te geloven. Alsof we een kerk of paleis binnenlopen. Op kamerdeuren prijken namen van bekende personages: schrijvers, kunstenaars, architecten, historische figuren. Een creatieve manier om de historie van Lyon te vertellen in 75 deuren. Alsof de stad met ons meeloopt door de gangen. Het personeel is vriendelijk en behulpzaam: Lyon op z’n best. 

Surrealistische paleis van postbode

Na het ontbijt rijden we naar een bijzondere plek. Een postbode verzamelde 33 jaar lang stenen en bouwde een droompaleis. Steen voor steen. Dag na dag. Het Palais Idéal du Facteur Cheval is naïeve kunst, fantasie, gekte en genialiteit ineen. Je moet het zien. We maken foto’s, maar geen enkel beeld brengt onze verbazing en ontzag voor deze man over. 

Lunch tussen de wijnranken

Bij Le Fief de Gambert lunchen we tussen de wijngaarden van de Cave de Tain, waar de Hermitage heuvel boven ons uit torent. De sommelier vertelt over Crozes Hermitage 2023. Daarna de Hermitage 2018. Rode wijnen. Elke slok verlengt de lunch én het landschap. Wij zijn geen wijnkenners, maar de Hermitage uit 2018 smaakt verbluffend goed. Louis Gambert de Loche was zijn tijd ver vooruit: de visionair achter de Cave de Tain, verenigde in 1933 honderd kleine wijnboeren. Niet zomaar. Om de concurrentie het hoofd te bieden en te excelleren. Een man met een missie, wij proeven het resultaat.

Zwarte diamant

’s Middags duiken we in de wereld van de zwarte truffel bij La Baume Saint Antoine. We worden ontvangen door Lucas en Emma, de vijfde generatie. Tot onze verbazing zien we geen getrainde schuwe truffelhonden, zoals we die uit Italië kennen, maar blije viervoeters die ons vrolijk begroeten. Na een korte film, over de geschiedenis van de familie, gaan we het veld in. Lucas roept iets. Als een stofzuiger snuffelt de hond over de bodem en begint te graven onder een eikenboompje. Maar Lucas is de hond voor. Behoedzaam tast hij de grond af, met blote handen. Wij zouden de bonk aarde vast niet herkennen. Maar de ervaren Lucas, die van jongs af aan met zijn vader meeging, veegt de aarde van de truffel en toont trots de zwarte diamant.    

Zwoele zomeravond in Grignan

Grignan verwelkomt ons met bloemen, knusse steegjes en een terras onder de bomen bij restaurant Café des Vignerons We ervaren een en al gezelligheid, het diner doet ons denken aan een zwoele zomer. Na het diner wandelen we nog even door het schilderachtige dorpje, terwijl de zon langzaam achter de bergen zakt.

We overnachten in Les Maisons du Clair de la Plume in Grignan. Bij aankomst ontvangen we een heerlijk geurend bosje lavendel. Onze royale, klassiek ingerichte kamer met aparte slaapkamer, ligt op de tweede etage. Er is geen lift. Wel een hal met brede marmeren trappen. Terwijl Erik neerploft op de sofa, verkent Monique de slaapkamer. “Kijk, lief, wat er op ons bed ligt”? Nougat! Lavendel, nougat, rust, stilte. De Drôme Provençale op haar mooist. 

Lavendel en literatuur

We naderen het geurigste deel van de reis. Bij L'Essentiel de Lavande komt de geur van lavendel ons tegemoet. Links, rechts, overal velden vol lavendel. We leren hoe het wordt gedistilleerd en verwerkt en welke soorten lavendel voor oliën of cosmetica geschikt zijn. Na deze interessante theorie ervaren we de essence van lavendel in de praktijk. We maken onze eigen bodycrème. De geur blijft de rest van de dag heerlijk aan onze handen hangen.

Chateau de Grignan

In de middag bezoeken we het Château de Grignan. Het kasteel viert in 2026 het 400 jarig jubileum van Madame de Sévigné. Ruim 700 brieven aan haar dochter vormen een van de meest bijzondere correspondenties uit de Franse literatuur. De dochter woonde in Grignan, getrouwd met de graaf, gouverneur van de Provence. Madame de Sévigné bleef in Parijs. De afstand was groot. Het gemis nog groter. Haar brieven zijn levendig, geestig en ontroerend. Veel brieven zijn gedigitaliseerd en gratis te lezen via Gallica, de digitale bibliotheek van de Bibliothèque nationale de France.

Nyons: de markt van smaken

Nyons ruikt naar Zuid Frankrijk. Olijven, olie, kruiden, lavendel. De markt bruist. Olijven wordt geproefd, lavendel besnuffeld en iedereen lijkt iemand te kennen. Producenten tonen trots hun oogst. Dorpsbewoners praten bij. Toeristen laten zich verleiden door geuren en smaken. Aan een rekje ziet Monique iets hangen dat verdacht veel op een trechter lijkt. 

“Kijk dit is een mooi emaillen exemplaar voor in de keuken.” 

“Ja leuk, maar ik heb al een,” roept Erik. 

Na de markt bezoeken we Maison des Huiles & Olives de France. We leren over AOC Nyons olijfolie en maken tapenades tijdens een workshop. Ook onze zelfgemaakte grissini’s gaan mee naar huis. Daarna staat La Scourtinerie op het programma. De laatste traditionele werkplaats in Frankrijk waar sinds 1882 authentieke kokosvezelmatten worden geweven. De weverij – op zolder – maakt indruk. De winkel is kleurrijk en veel te verleidelijk om met lege handen naar buiten te lopen. Een aandenken van ambachtelijk vakmanschap, als blijvende herinnering aan Nyon.

La Garde Adhémar & Mirmande

’s Middags wandelen we door La Garde Adhémar, een dorpje op een heuveltop met uitzicht over de Rhônevallei. Stil. Middeleeuws. Gewelfde steegjes en straatjes. Stenen huizen. Maar op deze bloedhete donderdag in juni, is helaas geen barretje of restaurant open. Door naar nog zo'n fraai Middeleeuws dorpje, Mirmande, waar we door pittoreske kronkelige straatjes slenteren. Een kunstenaarsdorp . Ateliers ruiken naar verf en hout. Galeries, keramiek, textiel. Geen massatoerisme. Wel een plek waar de tijd even stopt. We dwalen, kijken en verdwalen. Beide Middeleeuwse dorpjes behoren tot Les Plus Beaux Villages de France. 

Adieu in Saint-Pauls-Trois-Châteaux

In Villa Augusta, in Saint-Paul-Trois-Chateaux, sluiten we wederom een onvergetelijke dag én onze reis door de Drôme Provençale af. Veel indrukken fladderen tijdens het diner nog rond in ons hoofd. Verse gerechten op de markt, een mediterrane sfeer op het terras en sympathieke bediening. Tijdens onze reis was het warm, intens en toch was de reis te kort. De Drôme Provençale is een fantastische Franse regio voor wie houdt van cultuur, erfgoed, lavendel en lokale ambachten. En natuurlijk de markt in Nyons.