MarokkoMarokko in negen dagen - dag 2: Van Marrakech naar Anti-Atlas

De rode heuvels beginnen

Op het dakterras die ochtend begrijpen we pas hoe bijzonder de medina is: we staan midden in een van de drukste steden van Afrika en het is stil. Mohammed - onze gids, die zichzelf Hadj Ali noemt omdat er te veel Mohammeds zijn - legt later uit dat geen gebouw hoger mag zijn dan de moskee. Het geeft de stad iets gelijkmoedigs dat we de hele reis zullen blijven voelen.

We verlaten Marrakech met Rashid achter het stuur. We rijden het oude deel van de stad uit, door het moderne gedeelte, en dan stopt Rashid ineens en wijst omhoog. Op een moskee zit een gigantisch ooievaarsnest, zo groot dat je niet begrijpt hoe het daar in hemelsnaam is terechtgekomen. Een snelle stop, een heleboel foto's, en dan rijden we weer door.

Tijd voor Marokkaanse koffie

Niet veel later stopt Rashid opnieuw. Dit keer langs de kant van een drukke en doorgaande weg, bij een busje waar iemand eigenhandig een koffieautomaat in had gebouwd. Er komen plastic krukjes tevoorschijn, worden neergezet op de stoep, en voor we het weten zitten we noz noz te drinken (espresso met melk, half-om-half) terwijl de eerste bergcontouren in de verte opdoemen. Er zijn ergere ochtenden denkbaar. 

Indrukwekkende route

We rijden verder het landschap in. Rode heuvels, olijfbomen, arganbomen, kleine dorpjes waar het leven zich volledig op straat afspeelt. We komen aan bij ons eerste hotel: losse lodges midden in het landschap. Even bijkomen, daarna met de hele groep aan tafel. Mohammed vertelt over zijn mountainbiketochten over de berg Toubkal. We luisteren, lachen, en gaan daarna uitgeput maar blij slapen.