Een echte kampeerder

Een echte kampeerder

In het zomernummer van De Mooiste RondReizen Magazine schreef Kim Hopmans, één van de nieuwe presentatoren van RonReizen op RTL 4 en Videoland, een eigenzinnige column in de traditie van haar Hopschrijfsels. Wat ik volgens mijn jaren tachtig-vriendenboekjes later wilde worden: de vrouw van Marco van Basten of Gerard Joling, én... een echte kampeerder. Groots denken zat er al vroeg in. En kamperen leek me superknus.

Non-stop regen

Slechts één keer ging ik kamperen, met mijn vader en mijn zus, op Hollandse bodem; mijn moeder was net overleden, het regende non-stop, onze caravan zakte weg in de modder. Kamperen is creperen, werd de nieuwe gezinsslogan. Er kwam geen herkansing. 

Jarenlang bleef kamperen een soort heilige graal die jammerlijk buiten mijn bereik lag. Net als die verdraaide ‘runners high’ waar je hardlopers altijd over hoort. Klinkt waanzinnig... maar blijkbaar niet voor mij. 

Vrijwillig lijden

Totdat ik zelf een gezin kreeg en met het toenemen van drukte, to do-lijstjes en losse eindjes, ook mijn verlangen naar basale pret groeide. Wat heeft een mens nou eigenlijk nodig? En zo werd ik, gesterkt door een partner met kampeerervaring, alsnog een echte kampeerder. Met een eigen tent. En een koelkast, dat ook. Maar toch, een soort van back to basic, beetje behelpen. 

En juist dat doet me goed. Dan ben ik écht weg. Weg van het vanzelfsprekende gemak van vaatwassers, wasmachines, een warm bad en teveel kleren om uit te kiezen. Vrijwillig lijden. Of, ja, creperen dus, zoals mijn vader het nog steeds noemt.

Piepklein koelkastje

Op een bepaalde manier heb ik dat zelfs nódig in de zomer, want de stap van mijn gejaagde bestaan naar ‘zomaar’ zitten, is vaak te groot. Ik kan pas ontspannen als ik het combineer met iets nuttigs. Op de camping ervaar ik daarom alles wat thuis altijd snel-snel-snel tussendoor en achterlangs gebeurt, ineens als... me-time. Podcastje op, en hup, handwassen in een teil. Piepklein koelkastje reorganiseren. Spinnen uit de voortent vegen. Snauwen dat iedereen z’n klamme handdoeken moet ophangen. Tomtidomtidom, allemaal supermeditatief. Dan ben ik zen, of ieder geval: op m’n zenst. En laat kamperen nou juist synoniem staan voor huishoudelijk gemodder: feitelijk heb je geen tijd voor iets anders dan het ‘nu’. Hoera. 

    Herwaardering ten top 

    Met als briljante bijvangst: thuis is elke vorm van luxe (of ruimte) weer een feest. Een kraan, een wasmachine. Een trap! Muren. Een bank om op te hangen! Een tv om naar te staren! Herwaardering ten top. Waar a change of scenery al niet goed voor is. Laat die zomer maar komen...

    Meer over