Onvergetelijke familierondreis door Marokko

In de medina van Marrakech – voor mij de stad die je zintuigen overrompelt – verandert de wereld onmiddellijk. De geur van kruiden mixed met gegrild vlees, rakelings passerende brommertjes en goudkleurige tapijten in ultrasmalle kraampjes dat je hier bijna zijdelings doorheen schuifelt. Het Djema el Fna-plein vormt het kloppend hart: toeristisch, lawaaierig en tóch… onweerstaanbaar. Aapjes, slangen, verse vruchtensappen — het is theater zonder gordijn.

Rondom het plein doolt iedereen zijn eigen weg: mijn zoon op zoek naar een namaak voetbalshirt en de ogen van mijn dochter priemen richting Goyard-tassen. Ik loer naar prachtige kaftans en berber-kleden. Achter al dat lawaai schuilt een ander Marrakech. In ons riad stappen we door een oude houten deur en bevinden we ons plotseling in serene stilte: fluwelen kussens, azuurblauw tegeltjeswerk. Bij het ontbijt wachten warme ‘msemen’ op ons: traditionele pannenkoekjes met honing en jam, vergezeld van een glas muntthee. Marokko op zijn best. Warm en gastvrij.

Theater zonder gordijn

Agafay

Veertig kilometer buiten Marrakech ligt de Agafay-steenwoestijn, een maanachtig landschap van glooiende heuvels en dramatische rotsplateaus. Met brullende quads scheuren we over rotsige paden. Op de top: stilte! En een ondergaande zon die rotsen in oranje, rood en goud kleurt. De volgende dag rijden we omhoog naar Imlil, twee uur door berberdorpen in aardetinten, langs valleien en boomgaarden. Boven doemen de besneeuwde toppen van de Atlas op — massieve bergwanden, bloeiende brem en een uitzicht dat werkelijk sprakeloos maakt.

Taroudant: rustige parel

Taroudant, ooit de hoofdstad van Marokko, vandaag een rustige parel, voelt zachter en minder hectisch aan dan Marrakech. Geen opdringerige verkopers, geen toeriststroom. Het wordt ook wel klein Marrakesh genoemd. We eten heerlijk bij Complexe el Kasbah en slapen in Riad Locham: weer zo’n moment waarop je een deur openduwt en een andere wereld betrekt.

Taghazout is ons absolute hoogtepunt. Het voormalige vissersdorpje heeft zichzelf opnieuw uitgevonden als surfersmekka, zonder zijn ziel te verliezen. Gekleurde huisjes op de rotsen, street art en verse vis voor een tientje. Bonus? De Atlantische Oceaan. De kinderen surften, raceten op een jetski, wij genoten – lekker lui liggend op het strand.

Afsluiten in Agadir

Agadir is groter en moderner. Het sorteert duidelijk voor op nog meer toerisme, gelet op alle bouwwerkzaamheden, maar de mooie boulevard met palmbomen en het langste strand van Noord-Afrika maken het de moeite waard. De souk (openluchtmarkt) blijkt gesloten op maandag, maar een strandlunch met zee-uitzicht maakt veel goed.

Marokko met tieners? Het kan!

Sterker nog, het kan verbluffend goed. Cultuur, chaos, quads in de woestijn, het adembenemende Atlasgebergte en watersport aan de kust: acht dagen met precies de mix die pubers én ouders nodig hebben. Marokko heeft iets voor iedereen. Je moet het alleen durven ontdekken.