Marokko in negen dagen - dag 6: Mirleft en Legzira Beach

Spectaculaire rotsen langs de kust

Vandaag een ontspannen dag aan de kust. We stoppen onderweg bij een klein winkeltje, kopen een voetbal en rijden door naar Legzira Beach. Een strand met spectaculaire geologische rotsformaties: enorme bogen en gaten gevormd door eeuwen van golven en zeewind.

Rotsen langs Legzira Beach.

Spectaculair toch?

Kleurrijk aandenken

Vroeger als kind was ik altijd schelpen aan het zoeken op het strand. Dat heb ik blijkbaar nooit afgeleerd; op de terugweg vind ik grote, kleurrijke schelpen, perfect om mee te nemen als aandenken. Als ik voldaan weer omhoog kijk, komt er opeens iemand op een kameel op mij aflopen. Dat is een best gek gezicht op een redelijk verlaten strand.

Veronique met haar 'catch of the day': mooie schelpen.

Vreemde badgasten op het strand.

Lekkerste vis ooit

Terug in Mirleft stoppen we bij een visboer. Onze gids Mo en chauffeur Rashid onderhandelen wat af. De vis die ze net hebben gekocht laten we bereiden in het restaurant ernaast. Plastic stoelen, krakkemikkige tafels maar de smaak is ongelofelijk. Ik heb nog nooit zulke lekkere vis gegeten.

Vrolijke visboeren in Mirleft.

De keuze is reuze bij de visboer in Mirleft.

Gevaarlijk en romantisch

Met zonsondergang gaan we paardrijden op het strand. Dat klinkt romantisch. Het wás ook romantisch, maar dan het soort romantiek waarbij je achteraf blij bent dat je het hebt overleefd. De paarden kozen hun eigen route en hadden totaal geen behoefte om te luisteren. Levensgevaarlijk, doodeng, maar achteraf: een ervaring rijker.

Jas weg en weer terug

Die avond, ergens tijdens de paardenchaos, verdwijnt er een jas. De volgende ochtend staat er iemand uit het dorp voor de deur om hem terug te brengen, hij had de hele avond gezocht. Geen naam, geen uitleg. Gewoon: teruggebracht. Fantastisch.

Hier waren de paarden nog gezellig.

Romantischer wordt het niet; paardrijden op het strand bij ondergaande zon. Toch bleek de tocht iets gevaarlijker dan gedacht...